Już tak mam, że zimą zasypiam i na nic więcej poza gorącą kawą z mlekiem, długim snem, czy wylegiwaniem się w wannie pełnej piany nie mam ochoty. Aparatu używam rzadziej niż maszynki do golenia, a ospałość wytrąca z tej i tak już pustej makówki resztki pomysłów.

Ostatnie klika dni były jednak zupełnie inne. Odkurzyłem nawet pierścienie macro i wyszedłem na spacer do lasu, gdzie znalazłem tego malutkiego krzyżaka. Zainspirował mnie naturalny backlight wynurzający się zza drzew. Generalnie, lubię takie światło, daje mocne kontrasty wyrysowując wręcz wszystko co ważne jasną obwódką.

Fotografia macro przy świetle zastanym jest nie lada wyzwaniem. Czasy migawki wydłużają się w zastraszającym tempie przez dokładanie pierścieni i zacieśnianie przesłony. Nawet delikatny powiew wiatru potrafi zgubić obiekt w kadrze i przesunąć za, lub przed obszar ostrości.

Chyba właśnie tego mi ostatnio brakowało.